Op 2 Augustus 2011 om 17.44 is onze lieve dochter Fiona geboren in het ziekenhuis in Roosendaal.
Ze weegt 3290 gram, en is 51 cm lang.
Moeder en dochter maken het goed en zijn sinds deze morgen lekker thuis, waar we lekker met zijn vieren kunnen genieten van onze nieuwe aanwinst.
Dit is mijn laatste blog zonder beebje! Zaterdag ben ik, tegen alle verwachting in, 40 weken zwanger 
. De laatste weken gingen met ups en veel downs, maar inmiddels ben ik lekker thuis (zonder monitoring) en gaat het even normaal.
Ik heb tot 36 weken echt (bed)rust gehad en daarna mocht ik weer rustig wat meer gaan doen. Heerlijk, eindelijk weer met Rowan naar de speeltuin kuieren of een beetje aanrommelen in huis. Helaas kwam hier 1,5 geleden weer een eind aan, toen bleek dat de doorbloeding in de navelstreng niet goed was. Weer een opname, met bedrust etc. Gelukkig maar voor een paar dagen en daarna was het om de paar dagen naar het ziekenhuis en thuis iedere ochtend een ctg. Gisteren bleek dat de doorbloeding weer als vanouds was en de rest ook prima !
De laatste loodjes vallen wel heel zwaar. Buiten het feit dat ik totaal geen conditie meer heb (wat wil je, 10 weken niks doen -_-), ligt beebje zo diep dat ik haast niet meer kan lopen. Wat was ik opgelucht dat de gyn er zelf mee kwam om met 40 weken in te gaan leiden, want we waren het er allemaal over eens dat we ons portie dan wel gehad hebben.
As maandag mogen we ons dus ’s morgens melden, dit keer voor een inleiding haha! 
Zekerheid dat het ook lukt hebben we niet, maar het is fijn dat ze het in ieder geval gaan proberen een zetje te geven (d.m.v. een ballonkatheter). Maandag zullen we dus nog geen beebje hebben, want het duurt even voor zo iets aanslaat, maar voor de 41 weken hoop ik toch echt wel bevallen te zijn!
Dus, voorlopig is geen nieuws sowieso goed nieuws en we hopen jullie snel te melden dat we er een dochter bij hebben!
Ik ben sinds vanmorgen weer op vrije voeten! Heerlijk om weer even echt buiten te zijn en nog beter, thuis. Het was heerlijk om Rowan weer om me heen te hebben, al was hij wel een beetje uit z’n doen. Hij snapt er natuurlijk ook niets van. Zo is mama een weekje weg, en zo is ze weer thuis. Gelukkig maar dat het zo’n lekkere kroelkont is!
Vanavond weer in mijn eigen bedje, met m’n eigen spulletjes. Daar hoop ik de komende weken nog lekker van te genieten. En natuurlijk van m’n 2 lieve mannetjes en het kleine meisje trappelend in m’n buik.
Even een berichtje uit het ziekenhuis. Zoals veel mensen intussen weten ben ik afgelopen vrijdag opgenomen met premature contracties. Veel te vroeg met 28 weken, dus meteen aan de weeënremmers en ik heb ook opnieuw longrijpingsspuiten gehad voor de zekerheid. Gelukkig heb ik geen ontsluiting gekregen en zit de boel dicht. De belangrijkste 48 uur zijn achter de rug (dan zijn de spuiten ingewerkt) en nu gaan we het proberen vol te houden tot minimaal 34 weken. Daarna kunnen ze niets meer remmen. Maar dat is nog zo’n 6 weken, dus we hebben nog even te gaan. De remmers zijn al wel afgebouwd, dus als het rustig blijft mag ik misschien morgen naar huis. Onder voorwaarde dat ik helemaal niets meer doe.
Zolang ons beebje maar blijft zitten is het goed, want ze wordt op maar 925 gram geschat en dat is vrij klein. Hoop dat ze de komende weken wat meer aankomt. 18 mei hebben we weer een groeiecho en dan is ze hopelijk al wat zwaarder!
